×

استفاده از پروتز در بینی

استفاده از پروتز در بینی

با نام تجاری (ePTFE با واکنش بافتی حداقل(مانند (INERT در سالهای گذشته استفاده از بعضی از مواد

توصیه میشد )SILICON( که از پلی اتیلن متخلخل ساخته شده( و پروتزهای سیلیکونی (MEDPOR و یا )GORTEX گورتکس ..که در ذیل علل اینکه در حال حاضر ندرتا مورد استفاده قرار میگیرند اجمالا مورد بررسی قرارمیگیرد .

الف-عموما در جراحی اولیه بینی که قبلا تحت عمل جراحی قرار نگرفته است و از غضروف کافی برخوردار است ، استفاده از

پروتز توجیه علمی ندارد و اکثر قریب به اتفاق جراحان در عمل اولیه از پروتز داخل بینی استفاده نمیکنند.ولی در مواردی که

مراجعه کننده کاندید و متقاضی انجام عمل رینوپلاستی ثانویه است و جراح احتمال عدم وجود غضروف کافی در بینی را میدهد ومراجعه کننده به دلایلی مایل به استفاده از غضروف گوش ویا دنده نیست ، استفاده از پروتزبینی میتواند مطرح باشد.در کشورهای آسیای جنوب شرقی بخصوص کره جنوبی استفاده از پروتز سیلیکونی برای بالا آوردن دورسوم بینی و کم کردن قوس بینی به وفور استفاده میشود .

و طبیعتا میزان بروز عوارض در این مناطق بیشتر گزارش میشود .به طور کلی پروتز بینی در دو مورد استفاده

دارد یا

 ۱- برای استحکام بخشیدن به زیر ساخت بینی و اصلاح دریچه داخلی بینی در موارد جراحی تخریبی قبلی استفاده میشود و

یا

۲- نقش اسکلت سازی واستحکام بخشی ندارد و فقط برای اصلاح فرورفتگی ویا نقائص ظاهری مورد استفاده است مثل کم کردن قوس بینی ویا بالا آوردن ریشه بینی کاربری دارد

 براساس اصول اولیه و پذیرفته شده اعمال جراحی بینی استفاده از هر گونه پروتز بخصوص در اعمال جراحی ثانویه به علت دستکاریهای قبلی و اختلالات خونرسانی پوست و بافت زیرجلدی با احتیاطات و در نظر گرفتن مخاطرات روبروست.تعدادی از این محدودیت ها و مخاطرات شامل ریسک بالای عفونت و جابجایی پروتز به مرور زمان و خروج پروتز از پوست بخصوص در پروتز مدپورو تغییر رنگ دایمی ) قرمزی و اریتم طولانی مدت ( و یا خروج چرک از داخل بینی و جذب استخوان زیرین در ناحیه دورسوم به علت عفونت مزمن و التهاب طولانی ، میباشد

پروتز مدپور چون از پلی اتیلن متخلخل تشکیل شده است به مرور زمان بافت همبند اطراف بداخل آن نفوذ میکند و چسبندگی بسیار شدیدی در پوست و بافت زیر جلدی ایجاد میکند نکته مثبت این واکنش عدم جابجایی پروتز در محل قرارگیری است ولی نکته منفی و عارضه بخش عدم سهولت در خارج کردن پروتز مدپور در موارد عفونت شدید به علت چسبندگی بافتی است.در پروتز سیلیکونی ورود بافت همبند و  واکنش،شدید بافتی مطرح نیست وعموما با کپسولی از بافت اطراف جدا شده و خارج ساختن آن درموارد عفونت ) غیرپاسخ دهنده به آنتی ببوتیک( راحتتر امکان پذیر است ولی سیلیکون جابجایی بیشتری در مرور زمان دارد.

در حاضر اکثر جراحان در عدم استفاده از پروتز ) جسم خارجی(در بینی )به طور اخص( توافق نظر دارند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *